(www.vknews.in) : ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷಕರು ಇರುವ ಸ್ಥಳವಲ್ಲ. ಅದು ಶಿಕ್ಷಕರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಪೋಷಕರು, ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಸದಸ್ಯರು, ಹಳೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ದಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮುದಾಯದ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಿಂದ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಸ್ಥೆ. ಆದರೆ ಈ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಕರ ನಿವೃತ್ತಿ ಅಥವಾ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾದರೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅದ್ದೂರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ಶಾಲೆಯ ಸಭಾಂಗಣ ಅಲಂಕಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಿಕ್ಷಕರ ಸಂಘಗಳು ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಸನ್ಮಾನ, ಶಾಲು, ಹಾರ, ಸ್ಮರಣಿಕೆ, ಅಭಿನಂದನಾ ಭಾಷಣಗಳು, ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳು—ಎಲ್ಲವೂ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಇದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಕರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ.
ಆದರೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ, ಅದೇ ಶಾಲೆಯ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ದುಡಿದ ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಸದಸ್ಯರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಯಾಕೆ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ? ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಸದಸ್ಯರು ಶಾಲೆ ಉಳಿಯಲು ಬೇಕಾದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮನೆ ಮನೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರೊಂದಿಗೆ ತೆರಳಿ ಮಕ್ಕಳ ದಾಖಲಾತಿ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಾಲೆಗೆ ದೇಣಿಗೆ ತರುತ್ತಾರೆ. ಶಾಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಕಚೇರಿಗಳ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ಶೌಚಾಲಯ, ಕಟ್ಟಡ, ಕಾಂಪೌಂಡ್, ಪೀಠೋಪಕರಣ, ವಿದ್ಯುತ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಶಾಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಳವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ಭತ್ಯೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ನಿವೃತ್ತಿ ಸೌಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಕಾನೂನು ಕೂಡ ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾಯ್ದೆಗಳು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ. ಮಕ್ಕಳ ಉಚಿತ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ, 2009ರ ಸೆಕ್ಷನ್ 21 ಮತ್ತು 22 ಶಾಲಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮೇಲುಸ್ತುವಾರಿ ಸಮಿತಿಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಸ್ಥಾನಮಾನ ನೀಡಿವೆ.
ಕರ್ನಾಟಕ ಮಕ್ಕಳ ಉಚಿತ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನಿಯಮಗಳು, 2012 ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿಗೆ ಶಾಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ, ದಾಖಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಳ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಹಾಗೂ ಶಾಲಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನೀಡಿವೆ. ಅಂದರೆ, ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಸದಸ್ಯರು ಕೇವಲ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಸರ್ಕಾರದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಧಿಕೃತ ಪಾಲುದಾರರು. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಅವರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಹುತೇಕ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ ಒಂದೆರೆಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆ,ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಶಿಕ್ಷಕರು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಸದಸ್ಯರು, ತಮ್ಮ ಅವಧಿ ಮುಗಿದಾಗ ಅದೇ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಮೌನವಾಗಿ ಹೊರನಡೆಯಬೇಕು? ಅವರ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಂದುವರಿದ ಕಾರಣ ಸದಸ್ಯತ್ವ ಮುಗಿದರೆ, ಅವರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ ವರ್ಷಗಳ ಸೇವೆ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮರೆತುಹೋಗಬೇಕೇ? ಶಾಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ದೇಣಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದವರು… ದಾಖಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಶ್ರಮಿಸಿದವರು… ಶಾಲೆ ಉಳಿಯಲು ಸಮಾಜವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿದವರು…
ಇವರಿಗೆ ಒಂದು ಗೌರವ ಕೊಡಲು ಕೂಡ ನಾವು ಹಿಂಜರಿಯಬೇಕೇ? ನಾವು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಯಾವುದು? ಇಂದು ಅನೇಕ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಜನರನ್ನು ಕರೆತರಲು, ದೇಣಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಹಕರಿಸಲು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸೇವೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಡುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇನ್ನೂ ಬೆಳೆದಿಲ್ಲ.
ಇದು ಜನಸಹಭಾಗಿತ್ವವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ವಿಧಾನವಲ್ಲ; ಸ್ವಯಂಸೇವೆಯ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಮನೋಭಾವ. ಇದು ಹಣದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ; ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದು ಪ್ರಶಂಸಾ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ವೆಚ್ಚ? ಒಂದು ಸ್ಮರಣಿಕೆಗೆ ಎಷ್ಟು ವೆಚ್ಚ? ಒಂದು ಶಾಲು ಹೊದಿಸಲು ಎಷ್ಟು ವೆಚ್ಚ? ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಗುಲಾಬಿ ಹೂವಿಗೆ …….
ಇದು ಹಣದ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಇದು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವಿಷಯ.
ಇದೀಗ ಬದಲಾವಣೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕಿದೆ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷರತಾ ಇಲಾಖೆಯು ಈ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು: ಸೇವಾ ಅವಧಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಶಾಲಾ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತಾ ಸಮಾರಂಭ ನಡೆಸಲು ಮಾರ್ಗಸೂಚಿ ನೀಡಬೇಕು. ಪ್ರಶಂಸಾ ಪತ್ರ ಹಾಗೂ ಸ್ಮರಣಿಕೆ ನೀಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ತಾಲ್ಲೂಕು, ಜಿಲ್ಲಾ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಬೇಕು. ಶಾಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ ಸದಸ್ಯರ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಲೆಯ ಗೌರವ ಫಲಕದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆ ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಸದಸ್ಯರ ಸೇವೆಯನ್ನೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.
ಗೌರವ ಪಡೆಯುವವರು ಮಾತ್ರ ಮತ್ತೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರೇಪಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವವರು ಅಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಕರು ಶಿಕ್ಷಣದ ಹೃದಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಅದರ ಜೀವನಾಡಿ. ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಗೌರವ ನೀಡಿ… ಜೀವನಾಡಿಯನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ.
ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳು ಉಳಿಯಬೇಕಾದರೆ, ಶಿಕ್ಷಕರ ಜೊತೆಗೆ ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಸದಸ್ಯರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಯನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವ ಹೊಸ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇಂದೇ ಆರಂಭವಾಗಬೇಕು.
ಮೊಯ್ದಿನ್ ಕುಟ್ಟಿ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಎಸ್ಡಿಎಂಸಿ ಸಮನ್ವಯ ಕೇಂದ್ರ ವೇದಿಕೆ (ರಿ.)
Your email address will not be published. Required fields are marked *
Copyright © 2010 ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡಿಗ ನ್ಯೂಸ್. All Rights Reserved.