ಈ ಕ್ಷಮೆಯಾಚನೆಯ ಹಿಂದೆ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಹಿಂದಿನ ನಡೆಗಳೂ ಇದ್ದವು. 1998ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಆಪರೇಷನ್ ಬ್ಲೂಸ್ಟಾರ್ ಮತ್ತು ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಹತ್ಯೆಯ ನಂತರ ನಡೆದ ಸಿಖ್ ವಿರೋಧಿ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಷಾದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. “ಗಲಭೆ ಸಂತ್ರಸ್ತರ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಮಾತುಗಳು ಗುಣಪಡಿಸಲಾರವು” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. 1999ರಲ್ಲಿ ಅಮೃತಸರದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ವರ್ಣಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ, ಪರಿಕ್ರಮೆ ನಡೆಸಿ, ತಲೆಬಾಗಿದ್ದರು.
ಈ ನಡೆ ಸಿಖ್ ಸಮುದಾಯದ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿತ್ತು. ದಶಕಗಳ ನೋವು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಆ ಭೇಟಿಯು ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಮೃದುವಾದ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚಿದಂತಿತ್ತು. 2005ರಲ್ಲಿ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿದಾಗ ‘ದಿ ಟ್ರಿಬ್ಯೂನ್’ ಪತ್ರಿಕೆ ತನ್ನ ಸಂಪಾದಕೀಯಕ್ಕೆ “ಪ್ರಧಾನಿ ನೋವಿಗೆ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚಿದರು” ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ನೀಡಿತ್ತು.
2002ರಲ್ಲಿ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಅಮರಿಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಪಂಜಾಬ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. 1984ರಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣಮಂದಿರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಸೇನಾ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಅವರು ಸಂಸದ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ಸಿಖ್ ಸಮುದಾಯದ ನೋವಿನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನಾಯಕನಿಗೆ ಪಕ್ಷದ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದು, ಅವರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಗೌರವದ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಲೇಖನ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತದೆ.
2004ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಮೈತ್ರಿಕೂಟ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಪ್ರಧಾನಿ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರಿಗೆ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರು ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರು. 1984ರಲ್ಲಿ ಪೇಟ ಧರಿಸಿದ್ದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ದಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದ ಸಮುದಾಯದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಬಳಿಕ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದರು. ಇದು ಭಾರತದ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೂ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶವಿದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ನೀಡಿತು ಎಂದು ಲೇಖನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತದೆ.
2024ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ನಿಧನರಾದ ಬಳಿಕ ಅವರ ಆಡಳಿತದ ದಶಕ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಕುರಿತು ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಗೌರವದ ಮಾತುಗಳು, ಅವರನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೂ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿವೆ ಎಂದು ಲೇಖಕರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಆತ್ಮಕಥನದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ, 1984ರಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿಯ ಸಮೀಪವಿದ್ದ ಸೇನಾ ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಖ್ ಸೈನಿಕರಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರನ್ನು ತಕ್ಷಣ ನಿಯೋಜಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ವಿಚಾರವನ್ನೂ ಲೇಖನ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜನರಲ್ ಜೆ.ಜೆ. ಸಿಂಗ್ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಮೊದಲ ಸಿಖ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದರು. ಸಿಖ್ ಅಧಿಕಾರಿ ನೆಹ್ಚಲ್ ಸಂಧು ಗುಪ್ತಚರ ಇಲಾಖೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಹಿಂದೆ ಅನುಮಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಖ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ನೇಮಕಗೊಂಡದ್ದು ಸಮನ್ವಯದ ಮತ್ತೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದು ಲೇಖಕರು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಗುಜರಾತ್ನ 2002ರ ಗಲಭೆಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸುವುದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಕಷ್ಟ ಎಂದು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಲೇಖಕರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ಷಮೆಯಾಚನೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅದು ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಹೌದು ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ.
2011ರಲ್ಲಿ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಲಹಾ ಮಂಡಳಿ (ಎನ್ಎಸಿ) ಕೋಮು ಮತ್ತು ಗುರಿಪಡಿಸಿದ ಹಿಂಸಾಚಾರ ತಡೆಗೆ ಮಸೂದೆಯ ಕರಡನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿತ್ತು. ಗುಂಪು ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ವಿಫಲರಾದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರ ಒದಗಿಸುವುದು ಅದರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬಿಜೆಪಿ ಈ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಅದು ಕಾನೂನಾಗಿ ಜಾರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. 1984ರ ಘಟನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪದೇಪದೇ ಮಾತನಾಡುವ ಪಕ್ಷವೊಂದು, ಅಂತಹ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಮರುಕಳಿಸದಂತೆ ತಡೆಯುವ ಉದ್ದೇಶದ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಏಕೆ ವಿರೋಧಿಸಿತು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಲೇಖಕರು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಲೇಖಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಹತ್ಯೆ ಪ್ರಕರಣದ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವ ಮನೋಭಾವ ಹೊಂದಿದ್ದ ಕುಟುಂಬ, ದ್ವೇಷಕ್ಕಿಂತ ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.
2023ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ್ ಜೋಡೋ ಯಾತ್ರೆಯ ಪಂಜಾಬ್ ಹಂತ ಆರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಸ್ವರ್ಣಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ತಲೆಬಾಗಿದ್ದರು. ಅದೇ ವರ್ಷದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತೆರಳಿ, ಗುರುದ್ವಾರದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಹೂಡಿ, ಲಂಗರ್ನಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆಯುವುದು, ಜೋರಾಘರ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. ಸಿಖ್ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ‘ಸೇವಾ’ ಎಂಬುದು ಪ್ರಚಾರದ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲ; ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಮಾಡುವ ಸಮರ್ಪಣೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಲೇಖಕರು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಭಾರತ್ ಜೋಡೋ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ದ್ವೇಷದ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂದೇಶ ಸಾರಿದ್ದರು. ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ‘ಸರ್ಬತ್ ದಾ ಭಲಾ’ (ಎಲ್ಲರ ಕಲ್ಯಾಣ) ಮತ್ತು ‘ನಿರ್ಭೌ, ನಿರ್ವೈರ್’ (ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ) ಎಂಬ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದರು.
ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರು ತಮ್ಮ ‘Belonging’ ಆತ್ಮಕಥನದಲ್ಲಿ 1984ರ ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನು “ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಇತಿಹಾಸದ ದುರಂತಮಯ ಮತ್ತು ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಅಧ್ಯಾಯ” ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದೆಹಲಿಯೊಂದರಲ್ಲೇ 2,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಾಲ್ಕು ಆಯೋಗಗಳು, ಒಂಬತ್ತು ಸಮಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ವಿಶೇಷ ತನಿಖಾ ತಂಡಗಳು ರಚನೆಯಾದರೂ ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ನ್ಯಾಯ ದೊರೆತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನೋವನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಾವಧಿ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಾವು 1984ರ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸದಿದ್ದರೂ, ಸೋನಿಯಾ ಅವರೇ ಆ ವಿಚಾರವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಲೇಖಕರು ಹೀಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ: “ನನಗೆ ಆ ಘಟನೆ ಇನ್ನೂ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಅದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಉಳಿದಿರುವ ನೋವು. ಮೋದಿ ಹೇಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ನಿದ್ರಿಸಬಲ್ಲರು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.”
ಇಂದು ಕೆಲವು ವಲಯಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ನಿಕಟವಾಗಿರುವ ಧ್ವನಿಗಳು, 1984ರ ಘಟನೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಲೇಖಕರು ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಸ್ವರ್ಣಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ತಮ್ಮ ವಿಷಾದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ನೆನಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರತಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಕ್ಷಮೆಯಾಚನೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗದೆ, ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ದೇಶದ ಆಚರಣೆಯಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ ಎಂಬುದು ಲೇಖಕರ ವಾದ. ಸಂತ್ರಸ್ತರು ಬಯಸಿದ್ದು ಕೇವಲ ಕ್ಷಮೆಯಾಚನೆಯಲ್ಲ; ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತೆ ನಡೆಯದಂತೆ ಖಾತರಿಯನ್ನೂ ಹೌದು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
1984ರ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡವನ್ನು ಖಂಡಿಸುವವರು ಇತರ ಸಮುದಾಯಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನೂ ಅದೇ ನೈತಿಕತೆಯಿಂದ ಖಂಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಗುರು ತೇಗ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಅವರು ಇತರ ಧರ್ಮಗಳ ಜನರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಖಾಲ್ಸಾ ಪರಂಪರೆಯೂ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ನಿಲ್ಲುವುದನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲಿನ ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಮೂಲತತ್ವಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಲೇಖಕರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಸಿಖ್ ಸಮುದಾಯದ ಅರ್ದಾಸ್ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ‘ವಿವೇಕ ದಾನ್’, ‘ವಿಸಾಹ್ ದಾನ್’ ಮತ್ತು ‘ಭರೋಸಾ ದಾನ್’ ಎಂಬ ಮೂರು ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವೇಚನಾಶಕ್ತಿ, ಸಹನೆ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಲೇಖನ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿವೇಕವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ನಾಟಕೀಯತೆಯ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗುರುತಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ದಶಕಗಳ ನೋವಿನ ನಡುವೆಯೂ ಕಹಿಭಾವಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗದೆ ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹನೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ನಂಬಿಕೆಯು ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಮೂಲಕ ಗಳಿಸಬೇಕಾದ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಸಿಖ್ ಸಮುದಾಯವು 1984ರ ನೋವನ್ನು ಮರೆತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ತಲೆಬಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಯಾರು ಕೇವಲ ಬೆರಳು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಲೇಖಕರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಕೋಮುವಾದದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನ ಹಕ್ಕುಗಳ ಪರ ನಿಲ್ಲುವ ಸೋನಿಯಾ ಮತ್ತು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ನಿಲುವನ್ನು ಸಮುದಾಯ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಹಚ್ಚಿದ ಮುಲಾಮನ್ನು ಈಗ ಕಿತ್ತುಹಾಕಲು ಯತ್ನಿಸುವವರು 1984ರ ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಆ ದುರಂತವನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಲೇಖನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಲೇಖಕರು ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಲೇಖಕರ ಪರಿಚಯ: ಗುರುದೀಪ್ ಸಿಂಗ್ ಸಪ್ಪಲ್ ಅವರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿಯ ಖಾಯಂ ಆಹ್ವಾನಿತ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದು, ರಾಜ್ಯಸಭಾ ದೂರದರ್ಶನದ ಮಾಜಿ ಸಂಪಾದಕ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡಿಗ ನ್ಯೂಸ್
Your email address will not be published. Required fields are marked *
Copyright © 2010 ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡಿಗ ನ್ಯೂಸ್. All Rights Reserved.