(www.vknews.in) : ಕನ್ನಡವೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಷೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸ್ಮೃತಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಿಂತನೆ, ಜನಜೀವನದ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಹೋರಾಟಗಳ ಒಟ್ಟು ರೂಪ. ಕನ್ನಡದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಕೆಲವು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವಿಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ತಮ್ಮ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸಾಹಿತಿಗಳ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಾಗಿದೆ.
ಇಂದು ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಬಂದಾಗ ಬಾವುಟ, ಮೆರವಣಿಗೆ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಭಾಷಣ ಮತ್ತು ಘೋಷಣೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆಳ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಬೇಂದ್ರೆ, ಕುವೆಂಪು, ಗೋಕಾಕ, ಕಂಬಾರರಂತಹ ಮಹಾನ್ ಸಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವೆಂದರೆ ಇವರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಇವರ ಆಚೆಗೂ ವಿಶಾಲವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಪಂಚವಿದೆ.
ಕನ್ನಡದ ಏಕೀಕರಣದ ಕನಸಿಗೆ ಕಾವ್ಯದ ಮೂಲಕ ಧ್ವನಿಯಾದ ಹುಯಿಲಗೋಳ ನಾರಾಯಣರಾಯರನ್ನು ನಾವು ಎಷ್ಟು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ? ಕನ್ನಡದ ನೆಲ, ನುಡಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಸೊಗಡನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ನಿಸಾರ್ ಅಹಮದ್ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಜನ ಓದುತ್ತಾರೆ? ಕರಾವಳಿಯ ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡನ್ನು ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಿದ ಕವಿಗಳ ಪರಿಚಯ ನಮ್ಮ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟಿದೆ? ಬಿ. ಪೀರಬಾಷಾ ಅವರಂತಹ ಕವಿಗಳ ಕೃತಿಗಳ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಒಳನೋಟಗಳು ಎಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿವೆ?
ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಸಂಗತಿಯಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದ ಭಾಷಿಕ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲಾಗದು. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಭಾಷಾ ಸೊಗಡು, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಆಡುನುಡಿ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಜೀವನಾನುಭವ, ಹೈದರಾಬಾದ್ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಾಸ್ತವ ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವೈವಿಧ್ಯ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗಗಳು. ಕನ್ನಡದ ಒಳನುಡಿಗಳನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ನೋಡುವುದೂ ಕನ್ನಡತ್ವದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದುದೇ ಆಗಿದೆ.
ಕನ್ನಡದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ, ಕ್ರೈಸ್ತ, ದಲಿತ, ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಹಾಗೂ ಮಹಿಳಾ ಸಾಹಿತಿಗಳ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೂ ಸಮಾನ ಗೌರವದಿಂದ ಗುರುತಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಯಾರೊಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲ. ಅದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ, ಬರೆಯುವ, ಮಾತನಾಡುವ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೆಲೆ.
ಇಂದಿನ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮುಂದಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು ಕೇವಲ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಯ ಇಳಿಕೆಯಲ್ಲ; ಸಾಹಿತ್ಯದ ಓದುಗರ ಸಂಖ್ಯೆ, ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಂಪರೆಯ ಪರಿಚಯದ ಕೊರತೆಯೂ ಹೌದು. ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡದ ವಿಭಿನ್ನ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳ ಕವಿಗಳು, ಲೇಖಕರು, ಚಳವಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದಂದು ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವವರು ವರ್ಷವಿಡೀ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕು. ಕವಿಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವರು ಅವರ ಕೃತಿಗಳನ್ನೂ ಓದಬೇಕು. ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜಿಸುವವರು ಹೊಸ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ವೇದಿಕೆ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು.
ಏಕೆಂದರೆ, ಕನ್ನಡದ ಉಳಿವು ಕೇವಲ ಕನ್ನಡ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸುವುದರಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಕನ್ನಡದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವುದರಲ್ಲಿದೆ. ನಾಲ್ಕು ಕವಿಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪರಿಚಯ ಮುಗಿಸುವ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಧ್ವನಿಗೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಗೌರವ ಸಿಗಬೇಕಿದೆ.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಒಂದು ಮಾತು:
ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದೆಂದರೆ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಾಧಿಸುವುದಲ್ಲ; ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆದ, ಬದುಕಿದ, ಹೋರಾಡಿದ ಮತ್ತು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುವುದಾಗಿದೆ.
ಕನ್ನಡದ ಭವಿಷ್ಯ ನಮ್ಮ ಘೋಷಣೆಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಓದಿನಲ್ಲಿದೆ. ನಮ್ಮ ಆಡಂಬರದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಕೇವಲ ಉತ್ಸವದ ಭಾಷೆಯಾಗದೆ, ಅಧ್ಯಯನದ, ಉದ್ಯೋಗದ, ವಿಜ್ಞಾನದ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಭಾಷೆಯಾಗಲಿ.
— ಸಿರಾಜುದ್ದೀನ್ ಫೈಝಿ ಅಲ್ ಮಅಬರಿ, ಪುತ್ತೂರು.
ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡಿಗ ನ್ಯೂಸ್
Your email address will not be published. Required fields are marked *
Copyright © 2010 ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡಿಗ ನ್ಯೂಸ್. All Rights Reserved.